கருவேலி, திருவாரூர் மாவட்டம், தமிழ்நாடு

– கீதா சாம்பசிவம் 

மட்டிட் டகுழ லார்சுழ லில்வலைப்
பட்டிட் டுமயங் கிப்பரி யாதுநீர்
கட்டிட் டவினை போகக் கருவிலிக்
கொட்டிட் டையுறை வான்கழல் கூடுமே.

ஞால மல்கு மனிதர்காள் நாடொறும்
ஏல மாமல ரோடிலை கொண்டுநீர்
கால னார்வரு தன்முன் கருவிலிக்
கோல வார்பொழிற் கொட்டிட்டை சேர்மினே

மேலே காண்பது அப்பர் பெருமானால் பாடல் பெறப்பெற்ற கருவிலி என்னும் சற்குணேஸ்வரபுரத்தைக் குறிக்கும் பாடல். ஐந்தாம் திருமுறையில் இந்தப் பதிகங்களைக் காணலாம். நான் திருமணம் ஆகிப் புக்ககம் என வந்தது இந்தக் கருவிலிக்குத் தான்.  என் மாமனார் அங்கே தான் இருந்தார். நிலங்கள் எல்லாம் கருவிலியைச் சுற்றி இருந்ததால் அவற்றை நிர்வாகம் செய்ய வசதியாக இருக்கும் என இங்கே வந்திருக்கிறார். பூர்விகம் என்று சொல்லப் போனால் பரவாக்கரை என்னும் ஊர் தான். அது கருவிலியிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் தான் இருக்கிறது.

கருவிலியில் உள்ள சிவன் கோயிலைக் குறித்துத் தான் அப்பர் பெருமான் பாடல் பாடியுள்ளார். ஆனால் அவர் காலத்தில் இருந்த செல்வாக்கெல்லாம் மங்கிப் போய்க் கவனிப்பாரின்றி இருந்தது இந்தக் கோயில். நான் திருமணம் ஆகி வந்த சமயம் கோயிலுக்குச் செல்பவர்களே யாரும் இல்லை! தினம் தினம் குருக்கள் மட்டும் தன் கடமையைத் தவறாது காலை, மாலை இருவேளைகளும் செய்து கொண்டு வந்தார். நான் கோயிலில் தரிசனத்துக்கெனச் சென்றது மிகக் குறைவு. ஆனால் அங்கே உள்ள கிணற்றிலிருந்து குடிநீர் கொண்டு வரச் செல்வேன். அப்போதெல்லாம் கோயிலில் சப்தமே இல்லாமல் அமைதியாக இருப்பது கொஞ்சம் அச்சத்தைத் தரும்.

என் கணவர் இங்கே இருந்தவரைக்கும் கோயிலுக்குத் தினமும் சென்று வருவாராம். அங்கே உள்ள ஒரு தூணில் உள்ள குட்டிப் பிள்ளையார் அவருக்கு இஷ்ட தெய்வம். இந்தப் பிள்ளையார் தலையில் பூச்சூடி இருக்கார் இல்லையா? அங்கே சிற்பத்தில் கல்லால் ஒரு ஓட்டை இருக்கிறது. பூவை அதில் செருகி விடலாம். இவருக்கு தினமும் எண்ணெய் முழுக்காட்டி அபிஷேஹ ஆராதனைகள் செய்து இந்தக் கோயிலையும் நான் பெரியவனாகி சம்பாதிக்க ஆரம்பித்ததும் கும்பாபிஷேஹம் செய்து தரவேண்டும் என்றெல்லாம் நினைப்பாராம் என் கணவர். ஆனால்  குடும்பக் கடமைகள் அப்படி எல்லாம் செய்ய விடவில்லை. என்றாலும் ஒவ்வொரு முறை கருவிலி வரும்போதெல்லாம் கோயிலின் நிலைமையைப் பார்த்து மனம் வருந்துவோம்.  திரு பரணீதரன் அவர்கள் கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் திருப்பணி தொடங்கப்பட்டு பாதியில் நின்று விட்டதாக ஆனந்தவிகடனில் எழுதி இருக்கிறார்.

கோயிலுக்கு விடிமோட்சமே இல்லையா என நினைத்துக் கொண்டிருந்த சமயம் திடீர்னு ஓர் தகவல் எங்களுக்கு வந்தது. அது தான் கோயிலுக்குத் திருப்பணிகள் செய்து கும்பாபிஷேஹமும் நடக்கப் போகிறது என்னும் தகவல்! அதற்குக் காரணகர்த்தாக்கள் கல்கி திரு வைத்தியநாதனும் அவர் தம்பியும் மாருதி உத்யோக் பின்னர் ஸ்டீல் அதாரிடி போன்றவற்றில் பொறுப்பில் இருந்த திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களுமே ஆவார்கள். இவர்கள் ஒரு வகையில் என் மாமனாருக்கு உறவினர்கள் ஆவார்கள். இவர்களின் பாட்டியும் என் மாமனாரின் பாட்டியும் உடன் பிறந்த சகோதரிகள்.  நாச்சியார் கோயிலைச் சேர்ந்த இவர்கள் தங்கள் மூத்தமகள் ஆன என் மாமனாரின் பாட்டியைப் பரவாக்கரையிலும் ஒரு மைல் தள்ளி இருந்த கருவிலியில் தங்கையையும் திருமணம் செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் இருந்தவரை கோயிலில் எல்லாம் சிறப்பாக நடைபெற்று வந்ததாகவும் கோயிலுக்கு எதிரே உள்ள குளத்தில் சாப்பிட்டுக் கை அலம்புவர்களின் கையில் உள்ள நெய் எல்லாம் சேர்ந்து நெய்க்குளமாகக் காட்சி அளிக்கும் என்றும் சொல்வார்கள். ஆனால் அவர்கள் குடும்பத்தில் அனைவரும் ஊரை விட்டு வெளியே சென்று வடநாடு, சென்னை என்று வசிக்க ஆரம்பித்ததும் ஊர்ப்பக்கம் வருவது குறைந்து போய் இருந்திருக்கிறது. அதன் பின்னர் அவர்களில் யாருக்கோ கனவில் இறைவனே வந்து என்னை மறந்துவிட்டாயே என அழைத்ததாகச் சொல்கின்றனர். எப்படியோ ஆயிரம் வருஷத்துக் கோயிலுக்குத் திருப்பணி ஆரம்பித்தது.

முதல் கும்பாபிஷேஹம் 27-3-1997 ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. ஆனால் அப்போது எங்கள் பெண்ணிற்கு மும்முரமாக வரன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபடியாலும் என் கணவர் அப்போது வேலைக்குச் சென்று கொண்டிருந்ததாலும் விடுமுறை கிடைக்காமல் யாருக்கும் போக முடியவில்லை. என்றாலும் அதற்குப் பின்னர் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வந்தோம். அப்போது ராஜகோபுரம் எல்லாம் கிடையாது.  உள்ளே நுழையும்போது நந்தியெம்பெருமானைத் தாண்டிக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். ராஜகோபுரம் பின்னர் அமைக்கப்பட்டு 2008 ஆம் ஆண்டில் 14–7–2008 ஆம் ஆண்டில் கும்பாபிஷேஹம் நடந்தது, அப்போது என் கணவர் சென்றிருந்தார்.  இப்போது அதன் பின்னர் இன்னும் சில வருடங்கள் சென்று விட்டதால் மீண்டும் கும்பாபிஷேஹம் செய்ய ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டு ஜூன் 30 ஆம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை கும்பாபிஷேஹம் நடைபெற்றது.